شاپور رحیمی، خواننده، نوازنده برجسته عود (بربط)، آهنگساز، پژوهشگر و مدرس موسیقی ایرانی، پس از یک دوره بیماری و در پی سکته، در ۷۹ سالگی درگذشت.
او از چهرههای شناختهشده موسیقی سنتی ایران بود که بیش از پنج دهه از عمر خود را صرف آموزش، پژوهش و اجرای موسیقی اصیل ایرانی کرد و نقش مهمی در تربیت نسلهای مختلف هنرمندان این حوزه داشت.
شاپور رحیمی متولد ۱۳ آذر ۱۳۲۶ در تهران بود و فعالیت هنری خود را از دوران کودکی با حضور در برنامههای رادیو ایران آغاز کرد. او آواز ایرانی را نزد استادانی چون اسماعیل مهرتاش، محمود کریمی، ادیب خوانساری، عبدالله دوامی، نورعلی برومند و محمدرضا شجریان فرا گرفت و در کنار آن، نوازندگی ساز عود را نزد نصرالله زرینپنجه و منصور نریمان آموخت.
رحیمی سالها به عنوان مدرس در مراکزی از جمله دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی، هنرستان ملی موسیقی و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران فعالیت داشت و مدتی نیز مدیریت این مرکز را بر عهده گرفت. او در سال ۱۳۹۲ موفق به دریافت درجه یک هنری، معادل دکترای افتخاری هنر، شد.
از آثار شاخص این هنرمند میتوان به آلبومهای «شکوفههای جاویدان»، «گلافشان» و «فصل ایثار» اشاره کرد؛ آثاری که جایگاه او را به عنوان یکی از چهرههای تأثیرگذار موسیقی دستگاهی ایران تثبیت کردند.
درگذشت شاپور رحیمی، جامعه موسیقی ایران را در سوگ یکی از آخرین استادان نسل طلایی موسیقی سنتی فرو برد؛ هنرمندی که نامش با آموزش، پژوهش و حفظ میراث موسیقی اصیل ایرانی پیوند خورده و آثار و شاگردانش یاد او را زنده نگه خواهند داشت.