محسن حسام، نویسنده و عضو پیشین کانون نویسندگان ایران، پس از سه سال مبارزه با بیماری سرطان در ۷۷ سالگی درگذشت. او از چهرههای شناختهشده ادبیات داستانی معاصر بود که بخش مهمی از آثارش به موضوعاتی چون مهاجرت، تبعید، آزادی، هویت و تحولات اجتماعی ایران اختصاص داشت.
محسن حسام، نویسنده و داستاننویس ایرانی، پس از سه سال مبارزه با بیماری سرطان، در سن ۷۷ سالگی درگذشت. خبر درگذشت او از سوی خانواده و شماری از فعالان فرهنگی و ادبی منتشر شد و با واکنش نویسندگان، هنرمندان و علاقهمندان به ادبیات معاصر ایران همراه بود.
حسام متولد سال ۱۳۲۷ در رشت بود و فعالیت حرفهای خود را از دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد. او در طول چند دهه فعالیت ادبی، با نگارش رمانها و داستانهایی که به مسائل اجتماعی، پیامدهای مهاجرت، تبعید و دغدغههای انسان معاصر میپرداخت، جایگاه ویژهای در میان نویسندگان نسل خود پیدا کرد.
از مهمترین آثار او میتوان به «مهربانی و شیرین»، «پرنده در باد»، «ملاقاتیها»، «قلعهنشینان»، «تبعیدیها» و «کوچه شامپیونه» اشاره کرد. در بسیاری از این آثار، تجربه زیسته ایرانیان مهاجر، تأثیر رویدادهای سیاسی بر زندگی مردم و جستوجوی هویت، محور اصلی روایتها را تشکیل میدهد.
محسن حسام سالها از اعضای کانون نویسندگان ایران بود و همواره از آزادی اندیشه، آزادی بیان و استقلال فعالیتهای فرهنگی حمایت میکرد. آثار او علاوه بر روایتهای داستانی، بازتابی از دغدغههای اجتماعی و تاریخی نسلهای مختلف ایرانیان نیز به شمار میرود.
در پی انتشار خبر درگذشت این نویسنده، شماری از نویسندگان، ناشران و فعالان فرهنگی با انتشار پیامهایی، از نقش او در ادبیات معاصر ایران و تأثیر آثارش بر نسلهای مختلف نویسندگان و خوانندگان یاد کردند.
درگذشت محسن حسام، یکی دیگر از چهرههای شناختهشده ادبیات داستانی ایران را از جامعه فرهنگی کشور گرفت؛ نویسندهای که بخش مهمی از عمر خود را صرف خلق آثاری درباره انسان، جامعه و تجربههای تاریخی ایرانیان کرد و نامش با ادبیات اجتماعی معاصر گره خورده است.