فیلم تازه دیوید رابرت میچل، کارگردان «It Follows»، با ترکیبی از علمیتخیلی، وحشت، کمدی و حالوهوای فیلمهای ماجراجویانه دهه ۱۹۸۰ به سینما آمده است. آسوشیتدپرس «The End of Oak Street» با بازی آن هاتاوی و ایوان مکگرگور را یک سرگرمی پرانرژی و غافلگیرکننده توصیف کرده و به آن سه ستاره از چهار ستاره داده است.
فیلم «The End of Oak Street» تازهترین ساخته دیوید رابرت میچل، داستان خانوادهای آمریکایی در دهه ۱۹۸۰ را دنبال میکند که زندگی بهظاهر معمولیشان پس از یک رویداد عجیب کیهانی به کلی دگرگون میشود. محله آنها ناگهان از دنیای عادی جدا شده و به محیطی ناشناخته و ماقبل تاریخ منتقل میشود؛ جایی که دایناسورها خیلی زود به همسایههای جدید ساکنان خیابان تبدیل میشوند.
آن هاتاوی در نقش دنیس پلت و ایوان مکگرگور در نقش همسرش گرگ ظاهر شدهاند. میزی استلا نقش دختر نوجوان خانواده، آدری، و کریستین کانوری نقش پسر کوچکتر آنها، برایان، را بازی میکنند. خانواده همچنین سگی به نام استارباک دارد.
اما بحران خانواده پلت پیش از ورود دایناسورها آغاز شده است. گرگ برای تأمین درآمد بیشتر بهطور جانبی پیتزا تحویل میدهد و دنیس مخفیانه مشغول نوشتن رمانی درباره زنی است که آرزوی ترک خانوادهاش را دارد. فرزندانشان نیز به این نتیجه رسیدهاند که والدینشان احتمالاً در آستانه جدایی هستند. میچل این تنش خانوادگی را به نقطه شروع یک ماجرای علمیتخیلی بزرگ تبدیل میکند.
جیک کویل، منتقد سینمایی آسوشیتدپرس، فضای فیلم را یادآور بلاکباسترهای شرکت Amblin و سینمای خانوادگی-ماجراجویانه استیون اسپیلبرگ میداند، اما میگوید میچل صرفاً به تقلید از سینمای دهه ۱۹۸۰ بسنده نکرده و عناصر وحشت، طنز ابزورد و موقعیتهای عمداً اغراقآمیز را نیز وارد داستان کرده است.
فیلم ابتدا حضور موجودات ماقبل تاریخ را بهآرامی آشکار میکند؛ نورهای عجیب، گیاهانی ناشناخته و نشانههایی غیرعادی در حیاط خانهها دیده میشوند و سپس مشخص میشود کل محله به جزیرهای کوچک در میان یک دنیای پیشاتاریخی تبدیل شده است. از آن پس، برخورد با دایناسورها از ایوان خانهها تا اتاقهای فرششده حومه شهر ادامه پیدا میکند.
آسوشیتدپرس این ایده را آمیزهای از فضای «The Twilight Zone» و فیلمهای «Jurassic Park» توصیف میکند؛ با این تفاوت که این بار انسانها به جزیره دایناسورها نمیروند، بلکه جهان دایناسورها مستقیماً وارد یک محله آرام آمریکایی میشود.
با وجود جلوههای ویژه، تعقیبوگریزها و موقعیتهای عجیب، منتقد AP یکی از نقاط قوت اصلی فیلم را جدی گرفتن شخصیتهای خانواده میداند. به ارزیابی او، هاتاوی بهخصوص در حفظ این بُعد احساسی نقش مهمی دارد و باعث میشود حتی در میان اتفاقات بسیار غیرواقعی، روابط اعضای خانواده قابل باور باقی بماند.
موسیقی فیلم را مایکل جاکینو ساخته است. به نوشته آسوشیتدپرس، موسیقی او نیز آشکارا حالوهوای آثار جان ویلیامز و فیلمهای ماجراجویانه کلاسیک هالیوود را تداعی میکند، اما فیلم هرچه جلوتر میرود بیشتر از الگوی آشنای اسپیلبرگی فاصله میگیرد و به سبک خاص و عجیب میچل نزدیک میشود.
دیوید رابرت میچل پیشتر با فیلم ترسناک تحسینشده «It Follows» در سال ۲۰۱۴ به شهرت رسید و پس از آن فیلم نئونوآر «Under the Silver Lake» را ساخت. «پایان خیابان اوک» بار دیگر او را به محیط حومه شهر بازمیگرداند، اما این بار در قالب یک ماجراجویی بزرگ خانوادگی با دایناسورها و عناصر علمیتخیلی.
آسوشیتدپرس در مجموع فیلم را اثری سرگرمکننده، پرهیجان و در عین حال صمیمانه ارزیابی کرده و سه ستاره از چهار ستاره به آن داده است. «The End of Oak Street» محصول برادران وارنر، دارای ردهبندی سنی PG-13 و مدت زمان آن ۹۹ دقیقه است.
