شمار قربانیان سیل و رانش زمین گسترده در نپال از هزار نفر عبور کرده و نزدیک به چهار هزار نفر همچنان مفقود هستند. این فاجعه پس از فروپاشی یک یخچال طبیعی در منطقه هیمالیا رخ داد و حجم عظیمی از آب، یخ، سنگ و گلولای را به سمت مناطق مسکونی و زیرساختهای پاییندست روانه کرد.
عملیات جستوجو و نجات در نپال همچنان ادامه دارد، اما ابعاد گسترده ویرانی و دشواری دسترسی به مناطق آسیبدیده، کار امدادگران را بسیار پیچیده کرده است. بر اساس آخرین گزارشها، شمار قربانیان به حدود ۱٬۰۵۰ نفر رسیده و نزدیک به ۴ هزار نفر همچنان مفقود هستند که در میان آنها صدها تبعه خارجی نیز حضور دارند.
این فاجعه در ۲۶ اوت و پس از فروپاشی یک یخچال طبیعی در منطقه کوهستانی نپال آغاز شد. حجم عظیمی از یخ، سنگ و گلولای وارد مسیر رودخانهها شد و با سرعت زیاد مناطق مختلف را درنوردید. روستاها، جادهها، پلها و شماری از تأسیسات مهم انرژی در مسیر سیلاب آسیب جدی دیدهاند.
شدت تخریب به حدی بوده که در برخی مناطق، مسیرهای زمینی کاملاً از بین رفته و امدادگران برای رسیدن به بازماندگان مجبور به استفاده از بالگرد، ماشینآلات سنگین و پلهای موقت شدهاند. نیروهای امدادی نپال با همکاری تیمهایی از هند و چین در حال پاکسازی مسیرها و جستوجوی مناطق دورافتاده هستند. تاکنون بیش از ۱۱ هزار نفر از مناطق آسیبدیده نجات داده شدهاند.
صدها کارگر در تونلهای نیروگاهها گرفتار شدهاند
یکی از دشوارترین بخشهای عملیات نجات، جستوجوی کارگرانی است که در تأسیسات برقآبی گرفتار شدهاند. حدود ۶۳۹ نفر همچنان در چند نیروگاه برقآبی آسیبدیده گرفتار یا در مناطق محاصرهشده باقی ماندهاند و امدادگران تلاش میکنند با استفاده از بیلهای مکانیکی و تجهیزات سنگین به تونلهای آسیبدیده دسترسی پیدا کنند.
در یکی از مناطق، امدادگران توانستهاند نزدیک به ۳۰۰ کارگر را از تأسیسات برقآبی نجات دهند، اما وضعیت برخی تونلها همچنان بسیار دشوار است. حجم زیاد گلولای، تخریب ورودی تونلها و آسیب به جادههای دسترسی باعث شده عملیات جستوجو با سرعت بسیار پایینی پیش برود.
برآورد اولیه برنامه توسعه سازمان ملل نشان میدهد که این سیل حدود ۲.۲ میلیون تن آوار برجای گذاشته است. این آوار شامل بقایای ساختمانها، سنگ، خاک و رسوبات است و پاکسازی آن میتواند هفتهها یا حتی ماهها طول بکشد.
کمکهای بینالمللی به نپال
با گسترش ابعاد فاجعه، کمکهای بینالمللی نیز به نپال ارسال شده است. چین اعلام کرده تجهیزات امدادی، پهپاد و امکانات تصفیه آب در اختیار مناطق آسیبدیده قرار میدهد و تیمهای تخصصی برای شناسایی قربانیان نیز اعزام میکند.
کره جنوبی نیز یک تیم امداد و نجات ۴۴ نفره را برای کمک به عملیات جستوجو اعزام کرده است. بر اساس اعلام مقامهای نپال، ارزش کمکهای بینالمللی ارسالشده تاکنون از ۴۲ میلیون دلار فراتر رفته است.
یکی از مشکلات مهم، شناسایی قربانیانی است که به دلیل شدت تخریب و شرایط اجساد هنوز هویت آنها مشخص نشده است. مقامهای نپال برای شناسایی قربانیان خارجی نیز از همکاری کارشناسان و تجهیزات آزمایش DNA استفاده میکنند.
زنگ خطر برای آینده هیمالیا
این فاجعه بار دیگر توجه دانشمندان و سازمانهای بینالمللی را به خطر افزایش ناپایداری یخچالهای طبیعی در منطقه هیمالیا جلب کرده است.
کارشناسان سازمان ملل هشدار دادهاند که افزایش دمای زمین و تغییر شرایط یخچالهای طبیعی میتواند خطر وقوع سیلابهای ناگهانی ناشی از فروپاشی یخچالها و دریاچههای یخچالی را در سالهای آینده افزایش دهد.
نپال بهشدت به منابع آبی هیمالیا وابسته است و بخش مهمی از انرژی خود را نیز از نیروگاههای برقآبی تأمین میکند. به همین دلیل، چنین حوادثی تنها یک بحران انسانی نیستند و میتوانند اقتصاد، زیرساختهای انرژی و امنیت آب این کشور را نیز تحت تأثیر قرار دهند.
نخستوزیر نپال، «بالندرا شاه»، این حادثه را نشانهای از افزایش خطرات اقلیمی در منطقه دانسته و خواستار توجه بیشتر جامعه جهانی به آسیبپذیری کشورهای هیمالیایی در برابر تغییرات آبوهوایی شده است.
با ادامه عملیات جستوجو، مقامهای نپال همچنان امیدوارند بتوانند تعدادی از مفقودشدگان را زنده پیدا کنند. با این حال، وسعت تخریب، شرایط دشوار جغرافیایی و گذشت چندین روز از وقوع سیل، عملیات امداد را با چالشهای جدی روبهرو کرده است.
