برهوت واقعیت؛ خوش آمدید!

هوش مصنوعی (AI) قرار بود در نقش یک «مترجم و میانجیِ کلان» عمل کند و با سنتز کردن داده‌ها، یک «فرهنگ واحد جهانی» بسازد. در این نگاه، AI به مثابه یک «عقلِ کل» دیده می‌شد که می‌تواند بر تفاوت‌ها غلبه کند. اما خطای این نگاه آن بود که تصور می‌کرد «معنا» صرفاً از طریق پردازشِ حجم عظیمی از داده‌ها (Big Data) خلق می‌شود، در حالی که فرهنگ و معنا، ریشه در «زیست‌جهانِ» (Lifeworld) انسان‌ها و تجربیات تاریخیِ آن‌ها دارند، نه صرفاً در اشتراکات آماریِ کلمات. امروز بعد از جنگی که بانیان هوش مصنوعی بر ایران تحمیل کردند، توهمِ «جهان‌شهرِ الگوریتمی» از هم پاشیده است.