رئیس مؤسسه آلن تورینگ بریتانیا خواستار تقویت زیرساختهای ملی هوش مصنوعی شده و هشدار داده است که وابستگی بیش از حد به فناوری شرکتهای خارجی میتواند امنیت و استقلال تصمیمگیری این کشور را در حوزههای حساس تهدید کند.
جورج ویلیامسون، رئیس مؤسسه آلن تورینگ، در گفتوگویی با روزنامه گاردین تأکید کرده است که بریتانیا باید توانایی طراحی، توسعه و اداره سامانههای هوش مصنوعی خود را افزایش دهد. این مؤسسه که در زمینه علوم داده و هوش مصنوعی فعالیت میکند، در شرایطی بر این موضوع تأکید دارد که رقابت فناوری میان آمریکا و چین به یکی از محورهای مهم سیاست اقتصادی و امنیتی دولتها تبدیل شده است.
به گفته ویلیامسون، اتکای بیش از حد به خدمات خارجی میتواند در زمان بروز اختلافهای سیاسی یا محدودیتهای تجاری، دسترسی نهادهای بریتانیایی به ابزارهای حیاتی را با خطر روبهرو کند. هوش مصنوعی بهتدریج در حوزههایی مانند دفاع، بهداشت، زیرساختهای حیاتی و مدیریت اطلاعات عمومی به کار گرفته میشود؛ بنابراین کنترل بر فناوری، دادهها و شیوه توسعه این سامانهها برای دولتها اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
بحث استقلال هوش مصنوعی تنها به ساخت یک مدل زبانی داخلی محدود نمیشود. دسترسی به توان محاسباتی، مراکز داده، نیروی متخصص، دادههای قابل اتکا و ابزارهای امنیتی نیز بخش مهمی از این زیرساخت را تشکیل میدهد. حتی اگر یک کشور مدلهای بومی توسعه دهد، در صورت وابستگی به تراشهها، خدمات ابری یا نرمافزارهای خارجی همچنان ممکن است با محدودیتهایی روبهرو شود.
ویلیامسون همچنین بر امکان توسعه مدلهای کوچکتر و قابل دسترس برای شرکتهای نوپا تأکید کرده است؛ مدلهایی که میتوانند برای کاربردهای مشخص طراحی شوند و الزاماً به منابع مالی و محاسباتی شرکتهای بزرگ فناوری نیاز نداشته باشند. چنین رویکردی میتواند به دانشگاهها، استارتاپها و نهادهای عمومی کمک کند تا بدون واگذاری کامل دادهها و فرایندهای خود به شرکتهای بزرگ، از ظرفیت هوش مصنوعی استفاده کنند.
با این حال، ایجاد یک اکوسیستم مستقل هزینهبر است و رقابت با شرکتهای بزرگ آمریکایی و چینی به سرمایهگذاری پایدار، زیرساخت گسترده و دسترسی به متخصصان نیاز دارد. استقلال کامل نیز لزوماً هدفی عملی برای همه کشورها نیست؛ به همین دلیل، سیاستگذاران باید میان توسعه توان داخلی، همکاری بینالمللی و کنترل ریسکهای امنیتی توازن برقرار کنند.
بحث مطرحشده در بریتانیا بازتاب نگرانی گستردهتری در جهان است: دولتها میخواهند از مزایای هوش مصنوعی بهره ببرند، اما در عین حال نگراناند که وابستگی فناورانه به کشورهای دیگر، در شرایط بحرانی به نقطهضعف اقتصادی و امنیتی تبدیل شود.