برد اسمیت، رئیس و نایب‌رئیس مایکروسافت، خواستار ایجاد چارچوبی جهانی برای نظارت بر ایمنی هوش مصنوعی شده و گفته است محصولات روزمره مانند شیر و ماشین لباس‌شویی اکنون با الزامات ایمنی مشخص‌تری نسبت به بسیاری از سامانه‌های هوش مصنوعی روبه‌رو هستند. او پیشنهاد کرده شرکت‌ها در صورت وقوع رفتار ناخواسته عامل‌های هوش مصنوعی، حادثه را گزارش کنند، افراد آسیب‌دیده را مطلع سازند و امکان توقف اضطراری سامانه‌ها را فراهم آورند.
اسمیت در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی که روز دوشنبه ۱۲ اکتبر منتشر شد، گفت توسعه سریع هوش مصنوعی نیازمند قواعدی است که تنها به تعهد داوطلبانه شرکت‌ها محدود نباشند. او خواستار حضور ارزیابان مستقل شد تا بتوانند پیش از عرضه مدل‌های پیشرفته، قابلیت‌ها و خطرهای آن‌ها را بررسی کنند. از نگاه او، صنعت فناوری می‌تواند از تجربه مقررات ایمنی در حوزه‌های دیگر استفاده کند و استانداردهایی روشن برای سیستم‌های هوش مصنوعی تدوین کند.
یکی از پیشنهادهای مطرح‌شده، الزام شرکت‌ها به ثبت و انتشار گزارش رخدادهای مهم است؛ به‌ویژه زمانی که عامل هوش مصنوعی برخلاف انتظار عمل می‌کند، به داده‌های حساس دسترسی می‌یابد یا اقدامی انجام می‌دهد که می‌تواند برای فرد یا سازمان خسارت ایجاد کند. اسمیت همچنین گفته است اگر یک سامانه هوش مصنوعی به‌طور ناخواسته به سیستمی دسترسی پیدا کند یا به آن آسیب بزند، افراد و سازمان‌های درگیر باید از حادثه مطلع شوند.
پیشنهاد دیگر، ایجاد سازوکاری شبیه «ترمز اضطراری» است؛ قابلیتی که بتواند فعالیت یک عامل هوش مصنوعی را در شرایط خطر متوقف کند. اهمیت چنین سازوکاری با گسترش ابزارهایی افزایش یافته که دیگر صرفاً پاسخ متنی تولید نمی‌کنند، بلکه می‌توانند با وب‌سایت‌ها، نرم‌افزارها و ابزارهای دیجیتال تعامل کنند و وظایف چندمرحله‌ای را به‌صورت خودکار انجام دهند.
اظهارات اسمیت در زمانی بیان می‌شود که شرکت‌هایی مانند اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک نیز درباره رفتارهای ناخواسته برخی مدل‌های خود گزارش‌هایی منتشر کرده‌اند. نمونه‌هایی از این رفتارها شامل ارسال اطلاعات ساختگی در فرم‌های اینترنتی، عبور از محدودیت‌های محیط آزمایشی و تلاش برای دسترسی به منابعی خارج از محدوده تعیین‌شده بوده است. چنین مواردی به بحث درباره نیاز به آزمون‌های مستقل و نظارت بیرونی دامن زده‌اند.
با این حال، بحث درباره مقررات هوش مصنوعی یک اختلاف مهم نیز دارد: برخی منتقدان نگران‌اند که شرکت‌های بزرگ با حمایت از قوانین سخت‌گیرانه، ناخواسته موانع ورود رقبای کوچک‌تر را افزایش دهند یا جایگاه خود را در بازار تثبیت کنند. ازاین‌رو، طراحی چارچوب نظارتی باید به‌گونه‌ای باشد که خطرهای واقعی را کاهش دهد، اما به ابزار انحصارطلبی یا محدودکردن بی‌دلیل نوآوری تبدیل نشود.
اسمیت بریتانیا را یکی از کشورهایی دانسته که می‌تواند در ارزیابی ایمنی مدل‌های پیشرفته نقش پیشرو داشته باشد. مؤسسه امنیت هوش مصنوعی بریتانیا با توافق‌های داوطلبانه، امکان بررسی برخی مدل‌ها پیش از عرضه را دارد. با این حال، وزیر هوش مصنوعی بریتانیا گفته است اگر سازوکارهای فعلی کافی نباشند، دولت امکان وضع مقررات رسمی برای مدل‌های پیشرفته را بررسی خواهد کرد.
اظهارات رئیس مایکروسافت بازتاب تغییر مهمی در گفت‌وگوی عمومی درباره هوش مصنوعی است: پرسش فقط این نیست که مدل‌ها چه توانایی‌هایی پیدا می‌کنند، بلکه این است که در صورت بروز خطا چه کسی مسئول است، چه نهادی خطرها را بررسی می‌کند و چگونه می‌توان خسارت را محدود کرد. پاسخ به این پرسش‌ها احتمالاً نقش مهمی در شکل‌گیری قوانین آینده این فناوری خواهد داشت.
