ابتکار «Continuum: Artist Relief for Iran» با هدف کمک مستقیم به هنرمندان ایرانی و معرفی آثار آن‌ها به مخاطبان بین‌المللی فعالیت می‌کند. این طرح به ابتکار داریو دوران، کیوریتور و بنیان‌گذار Duran Art Projects، با همکاری مریم راستی شکل گرفته و از طریق یک پلتفرم آنلاین، آثار هنرمندان معاصر داخل ایران را در معرض دید خریداران، مجموعه‌داران و نهادهای فرهنگی خارج از کشور قرار می‌دهد.
بر اساس گزارش گاردین که چهارشنبه ۱۴ اکتبر منتشر شد، این پلتفرم بیش از ۵۰۰ اثر از بیش از ۲۰۰ هنرمند معاصر را گرد آورده است. یازده گالری داخلی نیز با صرف‌نظر کردن از کمیسیون فروش در این ابتکار مشارکت کرده‌اند و برگزارکنندگان می‌گویند تمام درآمد حاصل از فروش هر اثر به خود هنرمند می‌رسد. هدف این ساختار آن است که حمایت مالی تا حد امکان مستقیماً به سازندگان آثار برسد و هزینه‌های واسطه‌گری کاهش یابد.
راه‌اندازی این طرح در واکنش به مشکلاتی صورت گرفته که هنرمندان ایرانی در ماه‌های اخیر با آن مواجه شده‌اند. به گفته برگزارکنندگان، تعطیلی گالری‌ها، لغو نمایشگاه‌های انفرادی، دشواری تأمین مواد اولیه، جابه‌جایی هنرمندان و اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل و پرداخت بین‌المللی، شرایط فعالیت حرفه‌ای را دشوارتر کرده است. برخی هنرمندان برای کاهش هزینه‌ها مجبور شده‌اند مواد و ابزار موردنیاز خود را با جایگزین‌های ارزان‌تر تهیه کنند یا موقتاً به کارهای دیگری روی بیاورند.
یکی از موانع اصلی این پروژه، رساندن آثار فیزیکی به خریداران خارجی است. تحریم‌های اقتصادی و محدودیت‌های بانکی، پرداخت‌های بین‌المللی را پیچیده کرده و اختلال در پروازها نیز بر ارسال آثار تأثیر گذاشته است. برگزارکنندگان در برخی موارد از مسیرهای زمینی و گذرگاه‌های جایگزین استفاده می‌کنند و برای تحویل آثار، بازه‌ای چندماهه در نظر گرفته‌اند تا انتظارات خریداران واقع‌بینانه باشد.
دوران و راستی تأکید دارند که این ابتکار قرار نیست هنر ایران را صرفاً از دریچه جنگ و بحران معرفی کند یا از هنرمندان بخواهد تجربه رنج را به موضوع اصلی آثارشان تبدیل کنند. تمرکز آن‌ها بر تنوع هنر معاصر ایران و ایجاد فرصت دیده‌شدن برای هنرمندانی است که به دلیل محدودیت‌های اقتصادی و جغرافیایی کمتر به بازار جهانی دسترسی دارند.
در شرایطی که بسیاری از هنرمندان برای ادامه کار با کمبود منابع مواجه‌اند، چنین طرح‌هایی می‌توانند راهی برای حفظ ارتباط فرهنگی ایران با جهان باشند. با این حال، تداوم تأثیر آن‌ها به امکان پرداخت امن، حمل‌ونقل مطمئن آثار و استمرار حمایت خریداران و مؤسسات هنری بین‌المللی بستگی دارد.