پاتریک استوارت، بازیگر بریتانیایی که با ایفای نقش کاپیتان ژان-لوک پیکارد در مجموعه Star Trek: The Next Generation و پروفسور چارلز اگزاویه در مجموعه فیلم‌های X-Men به شهرت جهانی رسید، در ۸۶سالگی درگذشت. خبر درگذشت او روز پنجشنبه منتشر شد و واکنش‌های گسترده‌ای از سوی همکاران، بازیگران و دوستداران سینما و تئاتر به دنبال داشت.
آسوشیتدپرس گزارش داده است که استوارت روز چهارشنبه در لس‌آنجلس درگذشت. سخنگوی او اعلام کرده بود که بازیگر در ماه‌های پایانی زندگی با دوره‌ای کوتاه از بیماری آلزایمر و زوال عقل با اجسام لویی روبه‌رو بوده است؛ تشخیص‌هایی که پیش‌تر به‌صورت عمومی اعلام نشده بودند. استوارت دهه‌ها در تئاتر، تلویزیون و سینما فعالیت داشت و با صدای متمایز، بیان دقیق و حضوری مقتدرانه، به یکی از چهره‌های شناخته‌شده بازیگری بریتانیا و هالیوود تبدیل شد.
استوارت پیش از شهرت جهانی در نقش پیکارد، سابقه‌ای طولانی در تئاتر کلاسیک داشت و سال‌ها با گروه رویال شکسپیر همکاری کرد. او در نمایش‌هایی بر اساس آثار شکسپیر، از جمله «هملت» و «مکبث»، نقش‌آفرینی کرد و توانایی‌اش در اجرای متون کلاسیک را به نقشی منتقل کرد که در ژانر علمی‌تخیلی به یکی از شخصیت‌های ماندگار تلویزیون تبدیل شد. نقش پیکارد با شخصیت آرام، استدلال‌محور و اخلاق‌مدارش برای بسیاری از مخاطبان نمادی از رهبری مسئولانه در جهان علمی‌تخیلی بود.
او در سینما نیز با ایفای نقش پروفسور چارلز اگزاویه در مجموعه «مردان ایکس» مخاطبان تازه‌ای به دست آورد. این شخصیت، رهبر گروهی از جهش‌یافته‌ها، در روایت‌های مختلف فیلم‌ها با موضوعاتی مانند تبعیض، هویت، مسئولیت و همزیستی پیوند داشت. استوارت در کنار کارهای سینمایی، به فعالیت‌های صحنه‌ای ادامه داد و در سال ۲۰۱۰ به پاس خدماتش به هنرهای نمایشی لقب شوالیه دریافت کرد. گزارش‌ها همچنین به جوایز تئاتری و موسیقایی او و تأثیرش بر نسل‌های بعدی بازیگران اشاره کرده‌اند.
درگذشت استوارت پایان کارنامه بازیگری است که توانست میان سنت تئاتر کلاسیک و سرگرمی عامه‌پسند پیوند برقرار کند. او برای تماشاگرانی که از طریق «پیشتازان فضا» با او آشنا شدند، چهره‌ای آشنا از آینده‌نگری و گفت‌وگو بود و برای علاقه‌مندان تئاتر، بازیگری با سابقه‌ای طولانی در اجرای آثار کلاسیک به شمار می‌رفت. میراث او تنها به نقش‌های مشهورش محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از اجراهای صحنه‌ای، تلویزیونی و سینمایی را دربرمی‌گیرد که طی چند دهه مخاطبان متفاوتی را با هنر بازیگری پیوند داد.