ناسا در هفتم نوامبر از اختصاص حمایت به مجموعه‌ای از پروژه‌های مرتبط با حمل‌ونقل، فناوری و علوم برای توسعه زیرساخت‌های مورد نیاز پایگاه آینده ماه خبر داد. این برنامه بخشی از تلاش‌های بلندمدت برای فراهم‌کردن شرایط زندگی و فعالیت علمی انسان در سطح ماه است؛ محیطی که با چالش‌هایی مانند دمای شدید، تابش فضایی، گردوغبار و دشواری انتقال تجهیزات روبه‌روست.
بر اساس اطلاعیه رسمی ناسا، پروژه‌های منتخب به حوزه‌هایی مربوط می‌شوند که می‌توانند در آماده‌سازی زیرساخت‌های مورد نیاز برای فعالیت طولانی‌مدت انسان در ماه نقش داشته باشند. ایجاد یک پایگاه انسانی تنها به ساخت محل اقامت محدود نمی‌شود؛ انتقال تجهیزات، دسترسی به منابع انرژی، جابه‌جایی روی سطح ماه و تأمین نیازهای علمی و عملیاتی نیز از مسائل اساسی این طرح به شمار می‌روند.
ناحیه قطب جنوب ماه از جمله مناطق مورد توجه برنامه‌های آینده اکتشاف فضایی است. برخی از دهانه‌های این منطقه ممکن است در بخش‌هایی که همواره در سایه قرار دارند، ذخایر یخ آب داشته باشند؛ در مقابل، بعضی ارتفاعات اطراف می‌توانند در دوره‌های طولانی نور خورشید دریافت کنند و برای تولید انرژی خورشیدی مناسب باشند. وجود احتمالی آب و امکان تولید انرژی، این منطقه را به یکی از گزینه‌های مهم برای مأموریت‌های آینده تبدیل کرده است.
با این حال، شناسایی منابع احتمالی به معنای دسترسی آسان یا آماده‌بودن آن‌ها برای استفاده نیست. استخراج و پردازش منابع در محیط ماه به تجهیزات تخصصی، سامانه‌های قابل اعتماد و آزمایش‌های فنی نیاز دارد. همچنین، ایجاد زیرساختی که بتواند در برابر شرایط محیطی سخت دوام بیاورد، مستلزم توسعه فناوری‌های حمل‌ونقل، ارتباطات، تولید انرژی و پشتیبانی از فضانوردان است.
حمایت ناسا از پروژه‌های تحقیقاتی و مهندسی را می‌توان بخشی از روند آماده‌سازی برای مأموریت‌های پیچیده‌تر آینده دانست. تحقق پایگاه انسانی روی ماه به همکاری میان نهادهای فضایی، دانشگاه‌ها و شرکت‌های فناوری وابسته خواهد بود و مسیر آن به نتایج آزمایش‌ها، بودجه و تصمیم‌های برنامه‌ای سال‌های آینده بستگی دارد.